29 Nisan 2007 Pazar

güçsüzmüşüm meğer...

baharın coşkusu sanırdım,
güçsüzlüğümün sancısıymış beni buraya bağlayan…
gözyaşlarımın kaldırma kuvveti,
bedenimin yere olan itaatine yenik düşüyor artık durmadan…
sormadan nefes alıyorum,
ve geri veriyorum onu solumadan…
varmadan dönüyorum artık,
dönüyorum varmaktan…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder