çoban yıldızına...

sen... gözkırpan ıssız adaları, deniz fenerleri arasında, gökten inen meleklerin ışık sızıntılarını kıskandırmak için yaratılmışsın sanki... kör kanyonlar, bulut saçaklarının büyüleyiciliğini kıskanmamak için seni bahane ettiler... daha yukarıda, çok daha güzeli varken... sen olmasaydın, bulutlar bunu hazmetmek için ağlamayacaklardı o zaman... o zaman bulutlar hırslarını almak için kaptanlara meydan okumayacaklardı açık denizlerde... oysa kaptanların tek suçu seni sevmeleriydi... rotasız gemi olmaz... kaptanların tek suçu rotasını sana göre belirlemesiydi... çoban yıldızına...