niyetsiz şiir

seni sevmiyorum...
ne gülünü özledim ne dikenini.
seni sevmedim hiç.
ne olduğunuı bilmediğim boşluğumun,
sana terfisiydi sarhoşluğum.
biliyorum
hata bende.
güvenmeyi saygı duymanın bir parçası olarak gördüğüm için,
hep yanıldım hakkında...
ve yenildim...
içindeki meleğin ne kadar derinlerde olduğunu üstünkörü hesaplara dayandırdım hep.
iyi niyetliydim,
seni de iyi sandım.
hep sana söyledim herkesi kendin gibi sanma diye,
ama ben seni kendim gibi sandım...
hatalıyım.
ama yine de haketmedim bütün olan biteni.
haketmedim hiç bir şarkının son nakaratını...
haketmedim yalnızlığı...
bütün hüzünlerine sahip çıktım niyeti belirsiz gecelerin,
ama yalnızlık benim değil...
yalnızlık gecenin;
benim değil...