ayrılık

ayrılık renk körüdür,
bilmez kim mavi kim kırmızı
her yeri turuncuya bulayıp giderler,
ve yıkıntıların ahengi sanırlar,
toz bulutlarını...

sağırdır ayrılık,
sen dşıında herkes sağırdır zaten o an,
senin duyduklarını duymaz kimse,
ve ninni zanneder ayrılık,
acımak çığlıklarını...

dilsizdir ayrılık
sevgi sözcükleri söylemez onun gibi,
ayrılık,
mutluluktan zanneder, serçe gözyaşlarını...
sevinir...