aynadaki adam

tanıyamadım be anne
bu sabah aynadaki yüzü
yatılasıydı dizi
bilinesiydi sözü

aç kalmazdı hiç
aklında hep göç
yarım akıldı varı
yarım kiloydu kalbi
dökülmüş pul pul
sakallarından umut
süpürmüş rüzgarıyla
arkasında bulut

bu sabah tanıyamadım
aynadaki adamı
kahverengi gözleri
ve solmuş yanakları...