Güzelmiş!

Sararmış anıların ince püsküllü kökleri,
Çıkarmış başını topraktan,
Güneşe doğru!
Güneş de sarı…

Isıttıkça kelebek kanatlarını,
Köklere sarılırdı.
Sarhoş yakamozlarda ayın gölgesi,
Titrek, ıslak,
Sarı.
Ve soğuk bu mevsimde…

Beynimde melankolik tınılar,
Ve ağzımda alkol tadı,
Kardeşler gibi gerçek biri,
Diğeri yankı.

…

Kaykıldıkça,
Kayıyor altımdan dünya,
Oysa ben rayları çekecektim,
Kaçtı trenler…

Ve trenlerin dumanında kayboldu ışıklar,
Çıkaramadılar başlarını topraktan…
Başakların gölgesinde yaşam,
Sarının gölgesinde,
Sarı değil işte…

…

Soru sormayın bu gece bana,
Anlamsız olur…
Nasıl ki mavi diye bir renk yokken; grinin içinde,
Bu gece,
Ben de yoğum…
Sarıyla birlikte el sallayacağım size…