Alacaklı

Çocukluğumdakiyle

Aynı değil
Sana günaydın diyen ses,
Heveslerinden alacaklı
Ve akşamdan...

Duman...

İşte bir pencere önünde

Belediyenin uygun gördüğü bir
elektrik direği ışığında
Var olmayı başaran gölgeler gibi
Geçtik hayatlarımızdan...

Hayaller kurduran,
Fazladan iki nefeste
Hayatı anlatan,
Duman gibi... 

Kardelen

Kardelen gibi

Bir çığın altında kalıp
Güneşi görmeden yol almak,
Karanlığın içine
Ama güneşe inanarak...

İşte işin özünde
Var olmakta olan
Hep olacak olan
"Olmalı" olan
Oruç'un KUT'u gibi...
Yol almak... 

Cesaret

Tünelin öbür ucunun nereye çıktığını biliyorsan, gözlerini kapatıp yürümeye devam etsen de korkarsın, ama yine de yürürsün.

Oysa cesaret, sonundan emin olmadığın bir yolda yürürken gözlerini dört açsan da tünelin içindeki karanlığın seni yuttuğunu hissetmek, yine de yürümek istemektir. İşte cesaret, bazen bilmediğini istemektir... 

Gölge

Yorgun atlar gibi

Güneşlenebilirdik seninle,
Oysa sen
Farklı ağaçların gölgelerinde
Yer tutmuştun çoktan bize.

İlk yudumda
Her şeyin en güzeli
İlk nefes
İlk koku
İlk bakış
Ve güneşin
Birlikte ilk doğuşunda...

İşte o güneşin
Nice tutulmalarını
Gözüm kapalı seyrettim,
Ve
Kendi gölgemin ağacını
Ben hep kendim seçtim...

Tuz

Sudan ucuz

Şimdilerde harcadığımız zaman
Düşündüğünüz için bile
Cezalandırıldınız ve
Değmedi arzuladığınıza
Son kalan sinema bileti...

Yarın işte
Seni diri kılan
Ve seninle birlikte
Diri kalsın istediğin
Kim varsa nefes tükettiğin....

Oysa susuz bir güne
Aşık olmuşsundur
Elini uzatsan da
Sana kalan
Bir avuç tuzdur...

Sudan ucuz

Şimdilerde harcadığımız zaman
Düşündüğünüz için bile
Cezalandırıldınız ve
Değmedi arzuladığınıza
Son kalan sinema bileti...

Yarın işte
Seni diri kılan
Ve seninle birlikte
Diri kalsın istediğin
Kim varsa nefes tükettiğin....
Oysa susuz bir güneşe
Aşık olmuşsundur
Elini uzatsana
Sana kalan
Bir avuç tuzdur...

Göğ

Süzdüm göğü

Göğün yüzü sisli

Yüzünü hayal ettim
Gözlerini

Yanağını
Göğ şimdi
İçim gibi
İçimde ne varsa
Ondan kalan
Sisin arkasında
Göğ dedim sonra
Dokunamadığım ne varsa.. 

Kavuştuk

Kavuştuk,

Kavuşamadıklarımızı andık.
Konuştuk,
Konuşamadıklarımıza sövdük.
Sustuk, 
Susamadıklarımıza haykırdık...

Aydınlık şiir bu
Deniz feneri gibi
Gün doğumundan batımına
Bekler denizini
Bakınca gördüğüne,
Düşünmez değer mi değmez mi,
Eteklerindeki taşlar,
Yosun tutar mı tutmaz mı.

Seni bilmeyenler,
Karanlıkta kaldılar
Yine de andık ama duymadılar,
Baktık ama görmediler...

(Yason Burnu, Deniz Fenerine...) 

İnsan, bilmediği - öğrenmediği, tecrübe etmediği, içinde olmayan - şeyi başkasında bulamaz... İçinde yoksa zaten bilmez, hiç öğrenmemiştir, denememiştir bile. 

Resme ilgisi olmayan birinin kıymetli bir tabloya baktığı gibi bakar karşısındakine. Bildiği ne varsa onu arar... Ancak aradığı şeyi bulursa - ya da bulduğunu sanarsa - kıymet verir...

Tablo Dali'ye ya da Modigliani'ye ait olsa da farketmez... Bakan ne arıyorsa, bildiği ne varsa, tablonun kıymeti o kadardır...

Ne demiş adam;

"Sonuçta insan arzularını sever, arzuladıklarını değil." 

Sadece...

Sen

Ben
Sadece
Bir kavanozun içindeymişiz gibi
Seyrediyoruz
Kapağı içeriden açmaya gücümüz yok gibi
Dışarıdan birinin açmasını bekliyoruz....
Oysaki
Camı kıracak kudreti
Aramayı
Sadece reddediyoruz... 

Koştuk

Mazide burnumun direğini sızlatan yara

Ve sislerin arasında 

Yıkık dökük bir hara... 
Yorgunuz

Dolu dizgin ufuklara koşan

Atlar gibi... 

Koştuk
Koştuk ve sonra
Baktık arkamıza...
Uzaklaşmadan yeterince,
Yakınlaşamadan hevesimce... 

Kuru

Çiçekler küstü,

Gökkuşakları soldu,
Issızın göğsünde
Sessiz sofralar... 
Deniz uyandı,
Deniz uyudu,

Bu çirkin şehrin

Deniz feneri bile yoktu.

Ben O'na susadım, 

O dünyaya, 
Hayali meye doydu,
Boğazım kuru kaldı. 

Kurt

Suya bakan bir kurt gibiyim aslında
Derinde kaybolma korkusu 
Ve yansımamdaki özgüven
İç içe, 
Dokunuyorum suya
Ve herşey birden netliğini kaybediyor
Ne korku kalıyor ne yansıma 

Suya bakan bir kurt gibiyim aslında
Suyu koklamak istiyorum
Suyla dertleşmek 
Baş başa,
Dokunuyorum suya
Ve herşey birden sakinliğini kaybediyor
Ne koku kalıyor ne hafıza 

Suya bakan bir kurt gibiyim aslında
Beni bu su kenarına çeken ne varsa
Dokunuyorum ona...

Belki de...

 Dünyaya gelmeden önce bütün hayatları bilip hangi hayatı yaşayacağımızı seçmiş olabilir miyiz? 

Mr nobody izledikten sonra... 

Olur

Kalbinin aynasından kırılan ışığın rengi,  sahneni paylaşmayanın gözünü almıyorsa da olur... 

Umut&Beklenti

Ummak hayal gücünden. 

Beklenti tecrübeden beslenir... 

Umutlar hayal ürünüdür,
Beklentiler gerçek...

Umutlar beklentilerle örtüştüğünde, insan hayal gücünü yitirmiş, kolunu kanadını gözüyle gördüğü dünyaya kaptırmış demektir...