benimsetemedim hiç bir yeri
bu göçebe ruhuma
gözlerim hep bir çit aradı
hep ufuktaki sınırları
ait olmadığım yerleri taradı...
bu göçebe ruhumu
bu niyetsiz yollara
benimsetemedim ve
"hiç"in anlam kazanması ümidime...
bir yol hikayesi bu
durduğum yerde yazdığım
hep sabırsız zamana
sabah aralanan gözlerim
hep yoksul ellerim
eski toprağa...
tek sırrım yol alırken gördüklerimde
gördüklerimin içinde
dünyanın bilmediklerinde...
yani
ait değilim ben...
