Şimdi
Bir derin olsa da göçsem
Bir şarkı olup uçmak
Sonsuza uzanan bir işkence
Benliğimde bulamadığım...

...istedim

yorgunluktan başımı kaldıramıyor olsam da, o kadar hissederek istedim ki bir sahnede olmayı. bir sahne dolusu tozu dağıtıp, puslu perdelere renk katarak kapalı gişe kuşlar uçurmayı. 

Göçebe

İzlerimiz,
Yüzlerimizin ardından
Gözlerimizin değdiği yerden göçtüler

Dizlerimiz
Gölgelerin önünde
Toprağa karıştılar...

adımız

sonsuz tarlalarda adlarımız...
ve adımız gün batımlarında,
sessizce yazılı göğe,
yazılı şehirden uzak zeytin çekirdeklerinde,
bulanık ama inatçı ve sabırsız bir türküde...

göçebe

benimsetemedim hiç bir yeri

bu göçebe ruhuma

gözlerim hep bir çit aradı

hep ufuktaki sınırları 

ait olmadığım yerleri taradı...

bu göçebe ruhumu

bu niyetsiz yollara

benimsetemedim ve

"hiç"in anlam kazanması ümidime...

bir yol hikayesi bu

durduğum yerde yazdığım

hep sabırsız zamana

sabah aralanan gözlerim

hep yoksul ellerim

eski toprağa...

tek sırrım yol alırken gördüklerimde

gördüklerimin içinde

dünyanın bilmediklerinde...

yani

ait değilim ben...

yara

bilmiyorum ne idi
sislerin arasında
bir şehir şarkısıyla
ıslığıma yapışan

yok musun sen ey hüzün
şarkılara bulaşan
aynı kadeh rakıda
dilimize sırnaşan

derimin te altında
rüzgarları saklayıp
denizi uyuttuğum
tuzunu kuruttuğum
yaradan haberim var

düşün değdiği göğü
duymasam aklım kalır
gök hayal olur susar
kabuk sır olup düşer...

Ya!

Derin - yada derinde - olmak benim kabahatim değil,

Ya dibe dalamamak senin eksikliğinse?

bu

bu sondu

sonsuza yelkenli gemide

karayı umuş

bu dündü

demir atılan derinde

kayboluş

bu şimdi

güney esintisine

son bakış

bu;
yarın...

zamansız şiir

zamanın seyrinde iki yabancı
bir bolu bir boş sayar günleri yolcu
saçları kalbimde hülyalar açar
gamzesi solcu, elleri sağcı

yarın neymiş; güzmüş, umutmuş
bugünüm beni hepten unutmuş
dünde kalmış en güzel bahar güneşi; düşmüş,
aşığın güneşi maşukmuş, sarhoşmuş...

--------------------------------------------
bir deyişmiş aşk
dinlemeyen anlamaz
korkuların gölgesinde barınmaz...

cesaret olmadan
bedel bugün ödenmez...

korkma...

korkmadan yaşamadığın hayat, başkalarınındır...

Haz

yargıladıklarınızdan yana harcamayın tüm şüphelerinizi,
yargılarınızdan da şüphe edin,
ki haz duyasınız.
bu haz sizin en kıymetli yol arkadaşınızdır.

okumak

okumak ardarda dizilmiş harflere anlamlar yüklemek değil sadece;

güneşin doğuşunu, rüzgarın esişini yani doğayı da okursun.

iyi okursa insan, bir gülüşü daha doğru anlamlandırabilir bile,

okumak tayin etmektir bazen...

okumak kendine has düzeni olan şeyleri gözlemleyebilmek,

kavrayabilmektir,

bazı okuyuşlar kitapları daha anlamlı kılar,

bazı kitaplar da daha iyi okumayı sağlayabilir...

illa ki okur insan, fark etmese de okur,

güzel okumak gerek, daha güzel okuyabilmek için...

güzel şeyler okuyabilmek dileklerimle...

Yarım

Şafaktan çok önce gördüğüm rüya
Dudağımdaki yara geçmeden uyandım şimdi
Kirpiklerimin arasında kokladığım güya
Gerçekliğe taşamamış sığ bir acı şimdi

Yol rehberi yormadan ulaşılır da suya
Susamamış yolcunun harcı değil sanki
Gündüz açan mor çiçeğin içindeki maya
Gölgesine isyan edip haykırırdı,  belki

Ben aşığım rüyalara onlar benim özüm
İzim değirmen sofrası, duamdadır sızım
Değirmenin rüzgarında keskin bir çift gözüm
Su bulur yolunu da düşmeseydi dizim

Uçmak...

Hangi uçurum seni mutlu eder?
Uçmayı hayal ettiğin mi,
Dengeni kaybettiğin mi?
Bunu bilmeden ölmemelisin...
Bazen hayat sadece irtifa kaybetmekten ibaret olsa da olur...

Koşuyorum

Bu gece de yine her gece birşeylere geç kalmış gibi koşuyorum
Memleket hasreti fışkırmış içime
Gemilerin gölgeleri ufukta
Çiseliyor güverteye
Duyuyorum

Bu gece de yine düne geç kalmışım gibi, yarını kaçırmışım gibi koşuyorum.

Kavga ediyorum kendimle
Cevap veriyorum
Sövüyorum rüzgarla birlikte
Seviyorum lafın gelişi
Geç kaldıkça, zaman
Acımasız bir bilmece
Hiç duymadığım bir şarkı gibi
Bulandırdı düşlerimi

Ve koşuyorum
Bir masal tarlasında
Hafızasını yitirmiş yaşlı bir fil gibi