Yolcu

Aykırı bir güneş, coşar semtin sahnesi
Senelerdir horlandı bu şarkının güftesi
İnci beyazı diye başlamak istedim söze
Beyaz bile sessiz, karanlıkta busesi

Yarımada dile geldi yıktı hırçın rüzgarı
Hasretlerce gürledi yorgun bıçkın nefesi
Bakar uzak uzak soluğunda ayaz
Sigarası yarım kalmış aklındadır dost sessi

Aklında hiç olmadı bir dirhem yorgunluk
Sazdı sözdü kalemi sahibiydi hep yolu
İşte budur bir yolcunun yarım kalan öyküsü
Öykülerde susamadı fersahlarca vuslatı...

Yine

Yine
Sabahın sesi yok...

Yine
Gece
Yine
Çığlık çığlığa...

Yine
Elimden kayıyorcasına bir mendil
Yine
Ritmi kaçırırcasına

Yine
Hissedemiyorcasına artık rüzgarı,
Yokluğunca deniz örtüsü
Varlığınca sakin delicesine özgür...

Şafağın rengini
Sevmiyorum artık...