Karşı durulan düzende başarılı olma hevesini hiçbir şeye benzetemiyorum.

gece

yeni kara güne gebe
ıssız sayılmayacak bir boşlukta
çarpacak birşey de yoktu ama;
renksiz filmlerdeki hayal gücü gibi bir gece,

adımlarım ünsüz
yol alıyorum
yol beni alıyor,

madalyon yassı
perdeler rijit
çocuk beni sınıyor,

diken biter,
gül bitmez,
işte öyle kısırlaştı gökyüzü...