İlham

Kişi ilhamı ihtiyaç duyduğunda

Zaten olabileceği 

Belki de tercih etmediği 

Asla var olmadığı başka bir formunda bulabilir 

Kendi kendine...

Su

Yüzüyor kendi üstünde
Kendini açıyor kendine

Yol
Uzuyor kendi kendine
Kendine varıyor

Ay ki
Işığı suda
Işığı yolda
Eğlenir durur
Kendi kendine.... 

İnsana ait...

Yeryüzüne ait

Göğe ve denizlere
Suya ve sabuna
Aynı anda,

Samanyoluna ait
Göremediklerine
Güneşe ve aya
Aynı anda...

İnsanın hikayesi,
Kalem ve kağıda
Buluta
Rüzgara
Dalgaya
Gün batımına
Yarına bugüne ve düne
Nefese ve yer çekimine ait
Aynı anda... 

Varma

Şehirde şefkati bulamazsın...

Nehirde barışı
Denizde gülüşü
Teninde rüzgarı ararsın,
Ara...

Endişesiz uçurumları
Fırtınasız yağmurları
Çırılçıplak gökyüzünü gözler,
Yorulur, yoğurulur,
Yolunda varışı özlersin...
Özle...

O varış,
Yolun, yolda olmanın, yol almanın,
Yolun tadına varmanın
Bazen yoldan çıkmanın
Tüm hazzını alır senden...

Varma... Yol çok güzel... 

Sonbahar

Sonbaharın adına konuşmak zor

Kulak ver ona
Sevilmemiş belli ki yüz yıllardır
Kavuşamamış
Duyuramamış son sözünü
Popüler olmuş kışlarda
Yazdan kalma sabahlarda
Unutulmuş lafı hep neden....

Sonbaharın adına konuşmak zor
Yaşayamadığımız çok şey var onda
Hep bileti ona kesik ve
Yalnız uyandık sabahlarına...
Kendimizi sınamaya korktuğumuz her an,
Biz vardık kendimizle
Evimiz sandığımız o hücrede...